Project "Sociale vaardigheden"
Elk jaar trekken vijf en zes er een dag op uit om op de projectdag “sociale vaardigheden” (in de volksmond nog steeds “bezinningsdag”) stil te staan bij het eigen functioneren: ik tegenover mezelf, tegenover de klas, tegenover de andere (en eventueel dé Andere).
Deze dag wordt begeleid vanuit Zin-d’ering (Chirojeugd Vlaanderen): “Deze bezinning is er expliciet op gericht de banden binnen de klasgroep te versterken. De groep wordt voor een aantal uitdagingen geplaatst, waarbij we dieper ingaan op zaken als groepsdynamica, leiderschap, vertrouwen, positieve conflicthantering, verschillende communicatieprocessen,… Op een ervaringsgerichte manier leren we iets positiefs doen met het groepdynamisch potentieel.” (http://www.zindering.be/)
Dat deze dag door de leerlingen geapprecieerd wordt, getuigt Julie Crombé (5ST1, 2007-2008) in een artikel voor Contact (verschijningsdatum maart 2008):
“Het wordt soms tijd voor iets anders: misschien wel vakantie of zaken die je normaal nooit doet. Misschien is het wel eens tijd voor een bezinning. Zo dachten de leerkrachten van Sint-Joris er althans over.
Alle leerlingen van het vijfde jaar spraken af om al dan niet onder begeleiding van de leerkrachten naar Mariakerke te vertrekken. Zoals ook ik. Ik vertrok met 2 vriendinnen met bus 6 vanaf de Dampoort naar het internaat waar iedere klas zijn eigen weg ging met een begeleider. Voor onze begeleidster had ik ergens wel enorm bewondering. Je hoort de begeleiders onder elkaar wel eens zeggen: “We zijn hier wel op ontspanning hé”. En ja misschien amuseren zij zich wel met de leerlingen, maar dat enthousiasme overbrengen naar ons is niet makkelijk. De basis van dat enthousiasme was ongetwijfeld haar goede voorbereiding!
Ze had meteen de groep mee. De mensen die eerst wat minder enthousiast waren, werden door de participatie van hun klasgenoten ook aangezet om met plezier mee te doen aan discussies over problemen in de maatschappij zoals euthanasie, de maximumsnelheid van een auto en het schoonheidsideaal. Maar er werden ook discussies gevoerd over het gevoel dat je hebt als er twee mannen in het openbaar staan te kussen, of over het feit dat de vrouw - volgens het mannenvolk in onze klas - het zwakke geslacht zou zijn… Ook tijdens de vertrouwensspelletjes werkten we als één collectief samen en werden we vanaf de eerste minuut meegesleurd door het spel wat we uiteindelijk ook met z’n allen tot een goed einde gebracht hebben.
Wanneer we moesten praten over onze eigen persoonlijkheid of onze mening moesten uiten, ging niemand altruïstisch te werk, denk ik. Volgens mij lieten de meeste mensen uit de groep werkelijk hun gedachten ontbolsteren. Van de meesten zijn we dat eigenlijk al gewoon, omdat wij meestal ook in de klas onze gedachten de vrije loop laten en meteen zeggen wat er op onze lever ligt.
Het was een bijzonder verrijkende dag voor ons en we zijn met een pak bagage naar huis gegaan over de gevoelens en gedachten van de medeleerlingen.”
Fotoalbum
